قصیده ۹۶ - ای گشته جهان و خوانده دفتر
قصیده ۹۸ - ای چنبر گردنده بدین گوی مدور
قصیده ۹۹ - این زرد تن لاغر گل خوار سیه سار
قصیده ۱۰۰ - اصل نفع و ضر و مایهٔ خوب و زشت و خیر و شر
قصیده ۱۰۱ - ای به هوا و مراد این تن غدار
قصیده ۱۰۲ - یکی خانه کردند بس خوب و دلبر
قصیده ۱۰۳ - ای زده تکیه بر بلند سریر
قصیده ۱۰۷ - ای حجت بسیار سخن، دفتر پیش آر
قصیده ۱۰۸ - ای خردمند و هنر پیشه و بیدار و بصیر
قصیده ۱۱۰ - هشیار باش و خفته مرو تیز بر ستور
قصیده ۱۱۱ - برآمد سپاه بخار از بحار
قصیده ۱۱۳ - پند بدادمت من، ای پور، پار
قصیده ۱۱۴ - نشنودهای که دید یکی زیرک
قصیده ۱۱۵ - ای کهن گشته تن و دیده بسی نعمت و ناز
قصیده ۱۱۶ - ای تو را آروزی نعمت و ناز
قصیده ۱۱۸ - ای خداوند این کبود خراس
قصیده ۱۱۹ - ای بستهٔ خود کرده دل خلق به ناموس
قصیده ۱۲۰ - مرد را خوار چه دارد؟ تن خوش خوارش
قصیده ۱۲۱ - ای متحیر شده در کار خویش
قصیده ۱۲۲ - پشتم قوی به فضل خدای است و طاعتش