اخلاق

غالب دهلوی غزلیات شماره ۲۰۰ - ای شوق به ما عربده بسیار میاموز غالب دهلوی غزلیات شماره ۲۰۳ - یقین عشق کن و از سر گمان برخیز غالب دهلوی غزلیات شماره ۲۰۷ - کاشانه نشین عشوه گری را چه کند بس؟ غالب دهلوی غزلیات شماره ۲۱۹ - چون عکس پل به سیل به ذوق بلا برقص غالب دهلوی غزلیات شماره ۲۷۱ - بر لب یا علی سرای باده روانه کرده ایم غالب دهلوی غزلیات شماره ۲۷۲ - رفت بر ما آنچه خود ما خواستیم غالب دهلوی غزلیات شماره ۲۸۳ - خیره کند مرد را مهر درم داشتن غالب دهلوی غزلیات شماره ۲۸۶ - خجل ز راستی خویش می توان کردن غالب دهلوی غزلیات شماره ۲۹۶ - دولت به غلط نبود از سعی پشیمان شو غالب دهلوی غزلیات شماره ۲۹۷ - گستاخ گشته ایم غرور جمال کو؟ غالب دهلوی غزلیات شماره ۲۹۹ - حق که حقست سمیع ست فلانی بشنو غالب دهلوی رباعیات شماره ۳ - گر دل ز شرر زدوده باشم خود را غالب دهلوی رباعیات شماره ۱۷ - هر کس ز حقیقت خبری داشته است غالب دهلوی رباعیات شماره ۲۳ - بسمل که سخن طراز مهرآیین ست غالب دهلوی رباعیات شماره ۳۹ - گر گرد ز گنج گهری برخیزد غالب دهلوی رباعیات شماره ۴۴ - آن کز اثر طمع نشانش آرند غالب دهلوی رباعیات شماره ۵۱ - آن مرد که زن گرفت دانا نبود غالب دهلوی رباعیات شماره ۵۳ - منصور غمش ز نکته چینان چه بود؟ غالب دهلوی رباعیات شماره ۵۴ - هر چند خرد ز تاب می پست شود غالب دهلوی رباعیات شماره ۵۶ - باید که دلت ز غصه در هم نشود