اخلاق

نظیری نیشابوری رباعیات شماره ۳۸ - گر دست تو بحر نیست چون می جوشد نظیری نیشابوری رباعیات شماره ۴۸ - نی حوصله ام که جرعه مستم دارد نظیری نیشابوری رباعیات شماره ۵۵ - مرسوم رهی که فقر ازان خاسته شد نظیری نیشابوری رباعیات شماره ۶۲ - تو هیچ بدی که جسم و جانت دادند نظیری نیشابوری رباعیات شماره ۶۴ - گر دل به فریب نفست از پا برود نظیری نیشابوری رباعیات شماره ۶۵ - عاقل به حدیث نفس گمره نشود نظیری نیشابوری رباعیات شماره ۶۹ - هرکس ز خودی و خودستایی گردید نظیری نیشابوری رباعیات شماره ۷۲ - گوهر ز محیط راز می باید داد نظیری نیشابوری رباعیات شماره ۷۹ - رو جانب حق از همه سو باید بود نظیری نیشابوری رباعیات شماره ۹۹ - طبعی چو رخ حورسرشتان دارم نظیری نیشابوری رباعیات شماره ۱۱۰ - ترک همه کس ز بی تمیزی کردیم نظیری نیشابوری رباعیات شماره ۱۳۱ - گر در شب تیره تابیم نور شوی نظیری نیشابوری رباعیات شماره ۱۳۵ - یک دم دل شاد را به صد دم ندهی واعظ قزوینی غزلیات شماره ۷ - مده بافسر شاهی کلاه ترک و فنا را واعظ قزوینی غزلیات شماره ۱۳ - پوشیده پرده گر دوست روی سیاه ما را واعظ قزوینی غزلیات شماره ۱۶ - نتوان به پند کرد نکو بدسرشت را واعظ قزوینی غزلیات شماره ۱۷ - چو دست سائلان نبود گلی دامان وسعت را واعظ قزوینی غزلیات شماره ۱۸ - این قدر طول امل ره میدهی در دل چرا واعظ قزوینی غزلیات شماره ۲۲ - شاد از غیرت ندیدم خاطر ناشاد را واعظ قزوینی غزلیات شماره ۲۵ - عینک شود چو شیشه دل عقل پیر را