غزل ۲۹۱ - شب من دام خورشید است گوئی زلف یار است این
غزل ۳۶۷ - خطی بر سوسن از عنبر کشیدی
غزل ۳۷۹ - از بوالعجبی هردم رنگ دگر آمیزی
شمارهٔ ۲۲ - مطلع چهارم
شمارهٔ ۲۸ - در مدح عموی خود کافی الدین شروانی
شمارهٔ ۴۲ - در تهنیت ولادت فرزند اخستان شاه
شمارهٔ ۱۰۱ - مطلع دوم
شمارهٔ ۱۱۰ - در ستایش علاء الدین آتسزبن محمد خوارزم شاه
شمارهٔ ۱۱۷ - این قصیدهٔ را مذکورة الاسحار خوانند و در کعبهٔ معظمه انشاد کرده و در وصف مناسک حج و تخلص به مدح ملک الوزرا جمال الدین اصفهانی نموده که تعمیر حرم کرده بود و خواص مکه این قصیدهٔ را به زر نوشتند
شمارهٔ ۱۲۲ - مطلع دوم
شمارهٔ ۱۹۳ - در مدح ابو المظفر شروان شاه اخستان بن منوچهر
شمارهٔ ۲۲۴ - مطلع دوم
شماره ۱۴ - ای تیغ تو آب روشن و آتش ناب
شماره ۱۷ - گر من به وفای عشق آن حور نسب
شماره ۶۰ - گرچه صنما همدم عیسی است دمت
شماره ۶۲ - ناوک زن سینه‌ها شود مژگانت
شماره ۶۹ - آن ماه دو هفته کرده عمدا هر هفت
شماره ۸۴ - خاقانی از آن شاه بتان طمع گسست
شماره ۱۰۵ - تا در لب تو شهد سخنور باشد
شماره ۱۶۴ - چرخ استر توسن جل سبز اندر بر
دسترسی سریع
صفحات برجسته
گشت و گذار
با گوهرین
۱۳۹۵ - ۱۴۰۵
