شماره ۱۹۷ - خاقانی را دلی است چون پیکر تیغ
شماره ۲۴۷ - گردون قفسی است سبز پرچشمه چو دام
شماره ۲۵۱ - تا بر هدف فلک زدم تیر سخن
شماره ۲۵۶ - خاقانی ازین چرخ سیه کاسهٔ دون
شماره ۳۳۸ - سیمرغ وصالی ای بت عالی رای
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۴ - در مدح ابوالمعالی مجدالدین بن احمد
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۵ - در مدح خاقان اعظم کمالالدین
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۱ - در صفت خزان و مدح ناصرالدین ابوالفتح طاهر
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۲۸ - در مدح مفخرالسادة مجدالدین ابوطالب نعمه
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۴۶ - در مدح یکی از امیران
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷۳ - از دوستی قدری ارزن برای فاخته خواسته
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۸۰ - در مدح صاحب جلال الدین احمد مخلص
غزل ۹۳ - آن فروغ لاله یا برگ سمن، یا روی تست؟
غزل ۱۶۷ - ای شب تیره فرع گیسیویت
غزل ۲۹۰ - باز شادروان گل بر روی خار انداختند
غزل ۳۷۹ - به حسن عارض چون ماه و زیب چهرهٔچون خور
غزل ۷۰۴ - کام دل تنگ از آن تنگ دهانم بده
در تاثیر پرورش و وخامت عاقبت خود رویی
غزل ۱۲۱ - گرهٔ زلف بهم بر زده کاین مشک تتارست
غزل ۴۱۰ - گردون کنایتی ز سر بام ما بود