غزل ۱۷۲ - ماه مجلس خوانمت یا سرو بستان ای پسر
رباعی ۱۴ - زان سوزد چشم تو زان ریزد آب
رباعی ۲۰ - ای مجلس تو چو بخت نیک اصل طرب
رباعی ۱۴۵ - دشنام که از لب تو مهوش باشد
رباعی ۱۸۶ - ای خورشیدی که نورت از روی امید
رباعی ۳۱۹ - ای چون گل نوشکفته برطرف چمن
رباعی ۳۸۰ - در عشق تو ای شکر لب روح افزای
رباعی ۳۸۳ - شب را سلب روز فروزان کردی
رباعی ۳۹۲ - باشد همه را چو بر ستارهٔ سحری
رباعی ۴۰۸ - ای شمع ترا نگفتم از نادانی
رباعی ۴۲۱ - ای شور چو آب کامه و تلخ چو می
غزل ۲۰۰ - صد حشر جان ز پی یکه سواری رسید
قصیدهٔ شمارهٔ ۴ - در ستاش میرمیران
رباعی ۵۷ - خورشید که هست شمسهٔ هفت ایوان
شماره ۱۱ - گل صدبرگ و مشک و عنبر وسیب
رباعی ۲۵ - رویت دریای حسن و لعلت مرجان
قصیده ۱۶ - آن چیست یکی دختر دوشیزهٔ زیبا
قصیده ۲۴ - ای باز کرده چشم و دل خفته را ز خواب،
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۵ - در مدح امیر ابو یعقوب یوسف بن ناصرالدین سپاهسالار
غزل ۷۱ - به دو میگون لب و پسته دهنت