حکایت ۱۰۱ - شیخ گفت قدس اللّه روحه کی یکی بهشت بخواب دید و خوانی نهاده و جماعتی نشسته، اوخواست کی بدیشان نیز موافقت کند، یکی بیامد و دست او بگرفت و گفت جای تو نیس
بخش ۱۰ - در بیان احوال جماعتی که خود را مرشد دانسته و راهبری نمایند و فی الحقیقه راهزنان راه حقاند و ضال و مضلاند
شمارهٔ ۲ - در مدح و اندرز ولی عهد
شمارهٔ ۳ - در هجو و نکوهش آصف الدوله و سایر سرداران قشون پس از شکست و فرار از جنگ روس
شمارهٔ ۱۱ - قطعه ای است که قائم مقام از جانب میرزاذره گفته
شمارهٔ ۱۴ - در هجو حاجی حیدر علی خان شیرازی صندوق دار و مهردار ولی عهد عباس میرزا
شمارهٔ ۱۵ - ایضاقطعه ای است در نکوهش و شکایت از همو
شمارهٔ ۲۷ - در شکایت از عمال تبریز گوید
شمارهٔ ۲۸ - قطعه ای است که از قول عبدالرزاق بیک دنبلی به یکی از عمال نبشته
شمارهٔ ۳۶ - قصیده ای است در نکوهش یکی از بزرگان
شمارهٔ ۳۷ - در زمان معزولی در شکایت از روزگار سروده
شمارهٔ ۳۸ - در نکوهش شاعری بدیع تخلص گوید
شماره ۱ - گفتی که نشد خوب که گشتی مغضوب
شماره ۱۰ - از خواجه مگر محاسنت را چه فتاد
شماره ۱۵ - ای سفله ترا به کار شاهانه چه کار؟
شماره ۲۵ - رشتی علی: ای وای که بد نام شدی
در نکوهش صدر اعظم وقت
در شکایت از روزگار
بخش ۱۰ - جلایر مرکب رهوار دارد
بخش ۱۱ - جلایر سر به جیب فکر برده