شماره ۱۵ - سلطان همّتم، ز جهان شسته دست را
شماره ۲۹ - دعوی ست با شعر ترم، آن دشمن ادراک را
شماره ۱۱۶ - طوفان فتنه است و کسی دستگیر نیست
شماره ۱۵۲ - به دنیا قدر ارباب مذلت بیش می باشد
شماره ۱۶۵ - آب دیده ام خونین، آهم آتشین باشد
شماره ۱۷۲ - آزاده، از حیات خود آزار می کشد
شماره ۲۴۳ - از چرخ تنک حوصله، پروا چه کند کس؟
شماره ۲۴۶ - نمی بینم به مسجد رونق، از دلمرده اصحابش
شماره ۲۴۸ - لقمه ای را ممسک از آزادگان دارد دریغ
شماره ۲۶۶ - دمد از چاکهای سینه شیون، تا نفس دارم
شماره ۲۹۱ - باده بیار و هوش را، از سر ما روانه کن
شماره ۳۳۶ - ناصح، سخن چه بیهُده از پند می کنی؟
بخش ۹ - تمثیل
بخش ۱۲ - در نصیحت و بی وفایی دهر گوید
بخش ۴ - نخل بندی این دلگشا چمن به ستایش خاقان سخن
بخش ۳ - در صفت دنیای ناپایدار که قبله کج نظران و دام فریب بی خبران است و مذمّت اهل آن گوید
بخش ۱۲ - بی ارزشی دنیا و مثال اهل دنیا
بخش ۱۷ - در نوائب زمان و معاتبهٔ سفلگان گوید
بخش ۴۱ - شکر لله که هفته ای مهلت
شماره ۱۲ - بغیر از باده داروی طرب چیست