انتقاد اجتماعی

قدسی مشهدی رباعیات شماره ۲۷۵ - عریان ز لباس معرفت عوری چند قدسی مشهدی رباعیات شماره ۲۷۸ - جمعیت دهر، جور کیشان دارند قدسی مشهدی رباعیات شماره ۳۱۵ - از سر خدا، نبی سرافراز بود قدسی مشهدی رباعیات شماره ۳۴۹ - آن قوم که می‌زنند حرف از تجرید قدسی مشهدی رباعیات شماره ۵۲۵ - شد شهره شهر باده‌پیمایی من قدسی مشهدی رباعیات شماره ۵۳۴ - زاهد، تا چند زرق و خودکامی تو؟ قدسی مشهدی رباعیات شماره ۵۸۶ - چون باصره در عشق مجازی ماندی قدسی مشهدی رباعیات شماره ۵۸۸ - گر دونان را دست عطا می‌بودی قدسی مشهدی رباعیات شماره ۵۸۹ - ای دل، ستم و جفای مردم دیدی؟ قدسی مشهدی رباعیات شماره ۶۲۹ - در شعر شوی گر انوری را ثانی قدسی مشهدی مثنوی‌ها شمارهٔ ۳۲ - مذمّت مدح خسان و فواید هجو ایشان و مذمّت شعرای طامع و کاذب قدسی مشهدی مثنوی‌ها شمارهٔ ۳۴ - در مذمّت سخن‌ناشناسان قدسی مشهدی ساقی‌نامه بخش ۲۴ - به مغرب ازان مهر شد زردچهر خواجه عبدالله انصاری مناجات نامه مناجات ۲۲۸ - الهی دوستان تو سران و سرهنگانند و بی گنچ و خواسته تو نگرانند و بنام درویشانند و کمال خجندی غزلیات شماره ۲۵ - حلال باد می خلد و حور زاهد را کمال خجندی غزلیات شماره ۵۰ - یار بگزید بی وفایی را کمال خجندی غزلیات شماره ۱۰۶ - بنیاد وجودم ز تو ای دوست خراب است کمال خجندی غزلیات شماره ۲۱۷ - گر زاهد کم خواره محبت نچشیده است کمال خجندی غزلیات شماره ۲۴۳ - ما را نه غم ننگ و نه اندیشه نام است کمال خجندی غزلیات شماره ۲۵۶ - مرد بی درد مرد این ره نیست