شماره ۲۹۱ - ز من که عاشق و رندم مجری زهد و صلاح
شماره ۲۹۸ - آن سرو قد نگر که چه آزاد می رود
شماره ۳۴۴ - بس شد ز توبه ما را با پیر ما که گوید
شماره ۳۵۷ - پیش از آندم که می و میکده در عالم بود
شماره ۴۸۴ - گر ترا از ستم و جور خدا توبه دهد
شماره ۵۰۶ - ما را هوس مسجد و سجاده نباشد
شماره ۲۰ - میزند بنگ صاف مرشد خاف
شماره ۳۶ - درسخنم کزو زنم لاف
شماره ۱۰۰ - عمارت چرا میکند چیم آقا
شماره ۱۱ - آن میر که در سماع سوزی دارد
شماره ۱۶ - یاران چو ورق شکسته ما می جویند
شماره ۴ - بلندآوازه بلبل در گلستان کرد دستان را
شماره ۴۳ - تا مرا گردن به طوق آشنایی بستهاند
شمارهٔ ۱ - ترکیب بند
شمارهٔ ۷ - سخن گفتن خانه با صاحبخانه
شمارهٔ ۹ - صحبت غنی در وقت فوت با ملک الموت
شماره ۵۰۸ - مرا بی تو آسوده حالی نباشد
شماره ۵۴۴ - هر کسی در سر ازینگونه هوسها دارند
شماره ۵۷۴ - چراغ عمر ندارد فروغ بی رخ پار
شماره ۵۹۸ - به دعوی قدت سرو سر افراز