انتقادی

خلیل‌الله خلیلی رباعیات رباعی ۱۹ - شهرت طلبی چند به هم ساخته اند خلیل‌الله خلیلی رباعیات رباعی ۳۶ - این کینه وران باز به نیرنگ دگر عرفی شیرازی غزلها غزل ۳۹۱ - ملک به سهو نویسد چو نامهٔ ستمش عرفی شیرازی غزلها غزل ۳۹۴ - تا برده ام به مدرسهٔ عشق رخت خویش نصرالله منشی باب برزویه الطبیب بخش ۱۲ - و پس از بلوغ غم مال و فرزند و، اندوه آزو شره و، خطر کسب و طلب در میان آید. و با این همه چهار دشمن متضاد از طبایع با وی همراه بل هم خواب، و آفات عارضی نصرالله منشی باب الاسد و الثور بخش ۴۲ - و تو ای دمنه در عجز رای و خبث ضمیر و غلبه حرص و ضعف تدبیر منزلتی که زبان از تقریر آن قاصر است و عقل در تصویر آن حیران. و فایده مکر و حیلت تو مخدوم را هلالی جغتایی قطعات قطعه ۲ - تا کی اندوه روزگار خوریم؟ قاآنی شیرازی قطعات شماره ۱۴ - مردکز عیب خویش بیخبرست قاآنی شیرازی قطعات شماره ۵۲ - سیهروزی از بخکسی ندیده یل بتر قاآنی شیرازی قطعات شماره ۷۹ - ابومسیلمه گر دعوی نبوت کرد قاآنی شیرازی قطعات شماره ۸۸ - آنکه را شمع هدی نیست به دست قاآنی شیرازی قطعات شماره ۹۳ - چون زبانت نیست با دل آشنا قاآنی شیرازی قطعات شماره ۱۰۲ - کم‌خور ای‌ نادان‌ و بر این گفته کم‌جو اعتراض عرفی شیرازی غزلها غزل ۴۴۶ - به سهو ار توبه از می کردم و دیر مغان بستم عرفی شیرازی غزلها غزل ۴۶۴ - گاهی مصیبت خود، گاهی ملال مردم عرفی شیرازی غزلها غزل ۵۱۴ - ز من نبوده فغانی که دوش می کردم شاه نعمت‌الله ولی قطعات قطعه ۵۶ - کار عالم به پختگی باشد شاه نعمت‌الله ولی قطعات قطعه ۸۸ - علماء رسوم می بینم شاه نعمت‌الله ولی رباعیات رباعی ۱۰۸ - یک عالم از آب و گل بپرداخته اند شاه نعمت‌الله ولی رباعیات رباعی ۱۳۵ - تقوی که در او اسم الهی نبود