حکایت ۱۳ - هندویی نفطاندازی همی آموخت
شماره ۲۸ - فریب دشمن مخور و غرور مداح مخر، که این دام زرق نهاده است
شماره ۶۳ - هر که در زندگانی نانش نخورند، چون بمیرد نامش نبرند
شماره ۷۵ - مردِ بی مروت زن است و عابدِ با طمع رهزن
شماره ۱۰۸ - دو کس مردند و حسرت بردند
مخلوق پرستی و توبه از می
جامه و کفن
غزل ۶۳۶ - بیمحابا بر من مجنون میفشان پشت دست
غزل ۶۸۷ - اوج جاه، آثارش از اجزای مهمل ریختهست
غزل ۷۰۹ - به محفلیکه دل آیینهٔ رضاطلبیست
غزل ۷۱۵ - خودنماییها کثافت جوهریست
غزل ۷۳۴ - جهان ز جنس اثرهای این و آن خالیست
غزل ۷۶۱ - درگلشن هوسکه سراغگلیش نیست
غزل ۷۷۴ - پیش چشمیکه نورعرفان نیست
غزل ۸۴۶ - ز فقر تا به شهادت شد آشنا انگشت
غزل ۸۸۳ - خواری ست به هرکج منش از راست روان بحث
غزل ۹۹۱ - جهان، جنون بهار غفلت، ز نرگس سرمهساش دارد
غزل ۱۰۱۹ - چرا کسی چو حباب از ادب نگاه ندارد
غزل ۱۰۲۸ - عدم زین بیش برهانی ندارد
غزل ۱۰۳۲ - این دور، دور حیز است، وضع متیکه دارد