غزل ۳۴۳ - بیداریم بکشت وه ای ساربان خموش
غزل ۶۰۹ - ای که بی فایده پندم دهی آن روی نه دیده
شماره ۱۸ - تا کی کنی عذاب و کنی ریش را خضاب؟
شماره ۱۳۸ - به جای هر گران مایه فرومایه نشانیده
بخش ۱۰۲ - دستگاه او نداند کز چه روی؟
شماره ۵۷ - دارم از دست تو بر سر افسر بیغیرتی
قصیده ۱۶۶ - سر به سر دعویست مردا مرد معنی دار کو
قصیده ۱۸۷ - ای سنایی چند لاف از خواجه و مهتر زنی
شماره ۴ - ای که اطفال به گهواره درون از ستمت
شماره ۵۶ - به گرمای تموز از سرد سوزش
شماره ۶۸ - خادمان را ز بهر آن بخرند
شماره ۱۰۶ - ای سنایی به گرد حران گرد
شماره ۱۰۷ - هر که زین پیش بود امیر سخن
شماره ۱۱۵ - ثنا گفتیم ما مر خواجهای را
شماره ۱۴۹ - روزگاریست که کان گهرند
شماره ۱۶۸ - این چه قرنست اینکه در خوابند بیداران همه
شماره ۱۷۰ - تا کی اندر راه دین با نفس دمسازی کنی
شماره ۱۹۱ - در هجای شهابی: مرا شهابی گر هجو کرد صد خروار
شماره ۱۹۹ - چونت نپرسم بگویی اینت کراهت
شمارهٔ ۴۲ - وله ایضا