انتقادی

سیدای نسفی غزلیات شماره ۱۶۸ - بیا و باده کش ای محتسب به پای قدح سیدای نسفی غزلیات شماره ۱۷۹ - غنچه ام آخر چو گل کام به عریانی بود سیدای نسفی غزلیات شماره ۱۹۷ - دماغ آشفتنی از بزم اهل جود می آید سیدای نسفی غزلیات شماره ۲۰۹ - رنگینی رخ تو به رعنا نداده اند سیدای نسفی غزلیات شماره ۲۵۹ - فلک به قامت پیر خمیده می ماند سیدای نسفی غزلیات شماره ۲۹۲ - نام و نشان به دهر ز اهل کرم نماند سیدای نسفی غزلیات شماره ۲۹۳ - در عهد ما رواج به اهل هنر نماند سیدای نسفی غزلیات شماره ۲۹۴ - با یار و دوست شیوه عهد و وفا نماند سیدای نسفی غزلیات شماره ۴۳۷ - از دهر بس که کلفت بسیار می کشم سیدای نسفی غزلیات شماره ۴۹۰ - شد موسم خزان به گل و غنچه ناز کو سیدای نسفی مسمطات شماره ۵ - می نشینی روز و شب با مردم غافل چرا سیدای نسفی مسمطات شماره ۳۵ - هستم از جان بنده رخساره آن پادشاه سیدای نسفی شهر آشوب شمارهٔ ۲۴ - تماکو فروش سیدای نسفی شهر آشوب شمارهٔ ۱۰۲ - فصاد سیدای نسفی شهر آشوب شمارهٔ ۱۸۸ - تسمه گر سیدای نسفی شهر آشوب شمارهٔ ۲۰۶ - قالب تراش سیدای نسفی شهر آشوب شمارهٔ ۲۷۰ - کرباس جلاب سیدای نسفی شهر آشوب شمارهٔ ۲۹۷ - دوکتراش صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۱۳ - جانا ز که آموختی این عشوه گری را صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۳۶ - پایهٔ آمال محکم در جهان کردن چرا