شماره ۲۳ - گل روی تو چو شبنم نگران ساخت مرا
شماره ۲۴ - نه چنان تنگ گرفته است دل تنگ مرا
شماره ۲۵ - تا به کی دور بود سایه ابر از سر ما؟
شماره ۳۲ - در زیر بار مهره گل نیست دست ما
شماره ۵۳ - سرشته اند به دیوانگی سرشت مرا
شماره ۵۵ - نمی کشد دل غمگین به صبحگاه مرا
شماره ۶۴ - کو باده تا به سنگ زنم جام عقل را؟
شماره ۶۷ - عیدست مرگ دست به هستی فشانده را
شماره ۸۰ - گل ز تیغ غمزه اش در خاک و خون غلطیده است
شماره ۱۰۹ - اشک خالی کن دلهای غم اندوخته است
شماره ۱۲۵ - ز ناله ام در و بام قفس نگارین است
شماره ۱۳۹ - سرکشم ز ابر بهاری گذشته است
شماره ۱۴۲ - زهرست بی تبسم شیرین شراب تلخ
شماره ۱۴۳ - شنیدم آنقدر از دوستان تلخ
شماره ۱۵۰ - خیال طره او در دل خراب گذشت
شماره ۱۹۲ - بوی خون از غنچه گل بر دماغم می خورد
شماره ۱۹۸ - از فضولی چشم بستم خار و گل همرنگ شد
شماره ۲۰۷ - از چمن رفتی و گل با حسرت بسیار ماند
شماره ۲۰۸ - شد بهار و غنچه ما همچنان در خاک ماند
شماره ۲۰۹ - یادگار عشق داغی در دل دیوانه ماند