اندوه

مسعود سعد سلمان رباعیات شماره ۳۰ - صالح تر و خشک شد ز تو دیده و لب مسعود سعد سلمان رباعیات شماره ۳۳ - ساقی که به دست من دهد جام شراب مسعود سعد سلمان رباعیات شماره ۴۴ - چشم ابرست و اشک ازو ژاله شدست مسعود سعد سلمان رباعیات شماره ۵۶ - شد صالح و از همه قیامت برخاست مسعود سعد سلمان رباعیات شماره ۶۱ - در فرقت آن کس که تن و جان تو اوست مسعود سعد سلمان رباعیات شماره ۶۳ - از حصن بلند دوزخ سرد مراست مسعود سعد سلمان رباعیات شماره ۶۸ - آن بت که هوای او بداندیش منست مسعود سعد سلمان رباعیات شماره ۷۱ - این طالع من یارب و این اختر چیست مسعود سعد سلمان رباعیات شماره ۷۴ - اشک من و رخسار تو همرنگ شده است مسعود سعد سلمان رباعیات شماره ۷۹ - با من چو زمانه تیر در شست گرفت مسعود سعد سلمان رباعیات شماره ۸۹ - گیتی و فلک به کشتن من یارند مسعود سعد سلمان رباعیات شماره ۱۰۵ - ای دیده کشد همی ز بی خوابی درد مسعود سعد سلمان رباعیات شماره ۱۱۱ - آنی که ز کبر ما نپسندی مهد مسعود سعد سلمان رباعیات شماره ۱۱۶ - گوشم ز تو نشنود بتا جز همه سرد مسعود سعد سلمان رباعیات شماره ۱۲۰ - تا چرخ مرا به چنگ عشق تو سپرد مسعود سعد سلمان رباعیات شماره ۱۴۹ - خون در تن من که اصل نیروست نماند مسعود سعد سلمان رباعیات شماره ۱۶۰ - هر ابر که بنگرم غباری شده گیر مسعود سعد سلمان رباعیات شماره ۱۶۸ - ز اندیشه هجران و ز نادیدن یار مسعود سعد سلمان رباعیات شماره ۱۶۹ - در عشق تو همچو ابر می گریم زار مسعود سعد سلمان رباعیات شماره ۱۷۲ - این ابر چراست روز وشب چشم تو تر