شماره ۱۷۷۳ - جان ز هجرت چیست، زار افتاده ای
شماره ۱۷۸۰ - سینه ام را از غم عالم تو بی غم کرده ای
شماره ۱۷۸۱ - ای که در هیچ غمی با دل من یار نه ای
شماره ۱۷۹۲ - آن دل خراب شد که تو آباد دیده ای
شماره ۱۷۹۸ - دیدی که حق خدمت بسیار ندیدی
شماره ۱۸۱۶ - جانا، تو زغم خبر نداری
شماره ۱۸۳۴ - خواستم زو آبرویی، گفت «بیهوده مگوی
شماره ۱۸۶۵ - تا فراقت تاخت بر من بارگی
شماره ۱۸۶۹ - ای رفته در غریبی، باز آکه عمر و جانی
شماره ۱۹۰۱ - هوس پخته ست این پروانه بهر خویشتن سوزی
شماره ۱۹۲۶ - بیکار دلی باشد کو را نبود دردی
شماره ۱۹۲۸ - عشق آتشم در جان زد و جانان ازان دیگران
شماره ۱۹۵۲ - مردانه می کشد به جفایم ستمگری
شماره ۱۹۵۸ - ای که به چشم تو نیایم همی
شماره ۱۹۷۰ - نیست در شهر گرفتارتر از من دگری
شماره ۱۹۷۶ - نبود یار من آن را که یار داشتمی
شماره ۱۹۹۳ - جهانی به خواب خوشست و من از غم به بیداری
شمارهٔ ۴۲ - در ذکر وفات سلطان محمود و رثاء آن پادشاه گوید
شمارهٔ ۵ - نیز او راست
شمارهٔ ۱۴ - او راست