شمارهٔ ۴۸ - بی سواری در سواد هند بودن مشکل است
شماره ۸ - دل از غم عشق گلرخان بی تاب است
شماره ۱۴ - ماییم که داغ دل ما ناسور است
شماره ۱۶ - بر هرچه نگاه کردم اسباب غم است
شماره ۲۰ - ماییم و دلی که دایم از غم خون است
شماره ۲۲ - دیگر ز چمن خرمی اخراج شده ست
شماره ۲۳ - با من بخت سیاه در بدمهری ست
شماره ۲۶ - از گریه ی ماست هرکجا طوفانی ست
شماره ۴۵ - درهم دلم از بودن شهر و ده شد
شماره ۴۷ - آن بلبل مستم که خروشم بردند
شماره ۵۸ - چون چشم حسود است جهان برمن شور
شماره ۵۹ - افسوس که از شورش این بحر خطیر
شماره ۶۸ - تا افتادی ز صدر زین، ناشادم
شماره ۷۱ - از صحبت آن رشک ملک می ترسم
شماره ۷۳ - خود را چه اسیر غم ایام کنم؟
شماره ۸۶ - هرگز نرسانیده سعادتمندی
شماره ۹۲ - از شورش دریاست دلم غمخورکی
شماره ۳ - چنان به پیش فلک نالم از غمت شبها
شماره ۹ - نخواهم زان گل رخسار برداری نقابش را
شماره ۳۱ - بسکه در راه طلب ضعف است دامنگیر ما