اندوه

جویای تبریزی غزلیات شماره ۳۰۹ - دور از تو درونم همه باغ از گل داغ است جویای تبریزی غزلیات شماره ۳۲۲ - نخل را باد خزان تنها نه عریان کرد و رفت جویای تبریزی غزلیات شماره ۳۳۰ - برخاک آنچه از مژهٔ ما چکیده است جویای تبریزی غزلیات شماره ۳۶۱ - کجا روم که به دردم رسید و هیچ نگفت جویای تبریزی غزلیات شماره ۳۶۹ - غافلی کز جور خواهی شیشهٔ دلها شکست جویای تبریزی غزلیات شماره ۴۱۸ - عبث دل از غم آن شوخ کافرکیش می پیچد جویای تبریزی غزلیات شماره ۴۲۵ - دل که در او سوز عشق راه ندارد جویای تبریزی غزلیات شماره ۴۲۸ - دل از ازل چو غنچه گریبان دریده بود جویای تبریزی غزلیات شماره ۴۳۱ - هر موج خون به سینه مرا تیغ کین زند جویای تبریزی غزلیات شماره ۴۴۳ - چه کارم بی گل روی تو گلزار جهان آید جویای تبریزی غزلیات شماره ۴۵۱ - به چشمم بی رخت مینا دل افسرده را ماند جویای تبریزی غزلیات شماره ۴۵۳ - غمم را واله شیرین و لیلا برنمی تابد جویای تبریزی غزلیات شماره ۴۶۲ - بگذشت نوجوانی و جسم نزار ماند جویای تبریزی غزلیات شماره ۴۷۲ - دل از عشق مجازی کی مرا مسرور می گردد جویای تبریزی غزلیات شماره ۴۷۵ - در شب هجران که یادت طاقت از من می برد جویای تبریزی غزلیات شماره ۴۷۸ - رفتی و دل در طپش چون طایر بی بال ماند جویای تبریزی غزلیات شماره ۴۸۴ - بی تو اخگر در درونم از جگر پرکاله بود جویای تبریزی غزلیات شماره ۵۱۳ - زمین ز بار غم ما همین نه در ماند جویای تبریزی غزلیات شماره ۵۲۰ - تا نفس باشد ستون خیمهٔ تن چون حباب جویای تبریزی غزلیات شماره ۵۲۶ - فلک تیغ ستم کی از من مهجور بردارد؟