شماره ۲۱۰ - عاشق نه که از می دل راحت دارد
شماره ۲۱۴ - دردی که دوای او قضا را نرسد
شماره ۲۲۴ - تا کی ستمت بر دل ناشاد رسد
شماره ۲۶۳ - هر کو غم آنسرو سرافراز خرید
شماره ۲۷۰ - در بحر غم تو عالمی جان دادند
شماره ۳۲۳ - دردا که رسید پیری و داد نوید
شماره ۳۳۴ - فریاد که عمر رفت و حرمان بفزود
شماره ۳۶۱ - بیگانه وشی با من دیوانه چه سود
شماره ۳۸۸ - آورد پری از گل من باد خبر
شماره ۴۰۴ - مشنو که چو من عمر تباهیست دگر
شماره ۴۱۲ - در ملک جهان چه دیدی از عمر دراز
شماره ۴۲۳ - گاهی ز اسیران جگر ریش بپرس
شماره ۴۲۹ - دوش از غم عمر رفته در منزل خویش
شماره ۴۳۶ - تا کی نگرم بدیده روشن خویش
شماره ۴۶۵ - تا چند بعالم مکرر نگریم
شماره ۴۶۶ - از بسکه زناکسان پریشان شده ام
شماره ۴۶۷ - گه در طلب عیش و سروری بودیم
شماره ۴۶۸ - از شصت گذشت عمر و رهبر نشدیم
شماره ۴۷۰ - ایشاه شهید بیتو ما چون باشیم
شماره ۴۷۴ - مشنو که کس از جهان رسیدست بکام