اندوه

غالب دهلوی غزلیات شماره ۶۱ - امشب آتشین رویی گرم ژندخوانیهاست غالب دهلوی غزلیات شماره ۶۲ - سموم وادی امکان ز بس جگر تابست غالب دهلوی غزلیات شماره ۶۹ - کشته را رشک کشته دگرست غالب دهلوی غزلیات شماره ۷۵ - گرد ره خویش از نفسم باز ندانست غالب دهلوی غزلیات شماره ۷۶ - تا به سویم نظر لطف «جمس تامسن » است غالب دهلوی غزلیات شماره ۷۹ - ز من گسستی و پیوند مشکل افتاده ست غالب دهلوی غزلیات شماره ۸۲ - غبار طرف مزارم به پیچ و تابی هست غالب دهلوی غزلیات شماره ۱۰۲ - ساخت ز راستی به غیر ترک فسونگری گرفت غالب دهلوی غزلیات شماره ۱۰۶ - محو خودست لیک نه چون من درین چه بحث؟ غالب دهلوی غزلیات شماره ۱۲۰ - غم من از نفس پندگو چه کم گردد غالب دهلوی غزلیات شماره ۱۲۲ - آزادگی ست سازی اما صدا ندارد غالب دهلوی غزلیات شماره ۱۲۶ - خوش ست آن که با خویش جز غم ندارد غالب دهلوی غزلیات شماره ۱۳۳ - از رشک کرد آنچه به من روزگار کرد غالب دهلوی غزلیات شماره ۱۴۶ - نیست وقتی که به ما کاهشی از غم نرسد غالب دهلوی غزلیات شماره ۱۴۸ - ز رشک ست این که در عشق آرزوی مردنم باشد غالب دهلوی غزلیات شماره ۱۶۱ - دریغا که کام و لب از کار ماند غالب دهلوی غزلیات شماره ۱۶۵ - پروا اگر از عربده دوش نکردند غالب دهلوی غزلیات شماره ۱۶۷ - شوقم ز پند بر در فریاد می زند غالب دهلوی غزلیات شماره ۱۸۸ - چه عیش از وعده چون باور ز عنوانم نمی آید غالب دهلوی غزلیات شماره ۱۹۱ - به مرگ من که پس از من به مرگ من یاد آر