اندوه

جهان ملک خاتون رباعیات شماره ۴۹ - فریاد ز جور دشمن و فرقت دوست جهان ملک خاتون رباعیات شماره ۵۹ - هرگز دل من ز غم دمی خالی نیست جهان ملک خاتون رباعیات شماره ۶۰ - بیداد فلک بر دلم از حد بگذشت جهان ملک خاتون رباعیات شماره ۶۸ - شب تا به سحر میان خونم ز غمت جهان ملک خاتون رباعیات شماره ۸۷ - رخ را ز من خسته نهان می دارد جهان ملک خاتون رباعیات شماره ۸۸ - در هجر خودم نعره زنان می دارد جهان ملک خاتون رباعیات شماره ۸۹ - ما را غم هجرت نگران می دارد جهان ملک خاتون رباعیات شماره ۱۰۹ - بیچاره دلم زبون گردون باشد جهان ملک خاتون رباعیات شماره ۱۲۵ - فریاد ز دست جور این چرخ بلند جهان ملک خاتون رباعیات شماره ۱۳۵ - روزیت هوای من درویش نبود جهان ملک خاتون رباعیات شماره ۱۳۷ - بیچاره کسی که از وطن دور شود جهان ملک خاتون رباعیات شماره ۱۵۹ - از آتش دل چو شمع در سوز و گداز جهان ملک خاتون رباعیات شماره ۱۶۰ - ای دل بنشین و با غم یار بساز جهان ملک خاتون رباعیات شماره ۱۷۲ - ای دل تو به درد یار هجران می کش جهان ملک خاتون رباعیات شماره ۱۸۹ - تا کی به غم زمانه سازیم ای دل جهان ملک خاتون رباعیات شماره ۱۹۵ - بلبل که تو از جان شده ای ناظر گل جهان ملک خاتون رباعیات شماره ۲۱۷ - تا کی غم این جهان فرسوده خورم جهان ملک خاتون رباعیات شماره ۲۲۹ - تا روی چو ماه تو نهانست ز چشم جهان ملک خاتون رباعیات شماره ۲۳۳ - در آتش روی دوست بگداخت دلم جهان ملک خاتون رباعیات شماره ۲۴۸ - شب نیست که من یاد تو از جان نکنم