اندوه

جهان ملک خاتون رباعیات شماره ۲۵۰ - ابروی تو پیوسته به خم می بینم جهان ملک خاتون رباعیات شماره ۲۶۵ - ای دل دم عشق یار زین بیش مزن جهان ملک خاتون رباعیات شماره ۲۷۱ - ببرید ز من نگار مسکین دل من جهان ملک خاتون رباعیات شماره ۳۰۵ - خون گشت مرا از غم هجران دیده جهان ملک خاتون رباعیات شماره ۳۲۷ - بیچاره دل از فلک جفا برده بسی جهان ملک خاتون رباعیات شماره ۳۴۲ - ای داده مرا به عشق سرگردانی جهان ملک خاتون رباعیات شماره ۳۴۹ - تا چند به کوی دوست سرگشته شوی جهان ملک خاتون در مرثیهٔ فرزند دلبند سلطان بخت طاب ثراها شماره ۱ - دردا و حسرتا که مرا کام جان برفت جهان ملک خاتون در مرثیهٔ فرزند دلبند سلطان بخت طاب ثراها شماره ۳ - گل فرو ریخت و رخ از باغ جهان پنهان کرد جهان ملک خاتون در مرثیهٔ فرزند دلبند سلطان بخت طاب ثراها شماره ۴ - از آتش غم هجرم به سر برآید دود جهان ملک خاتون در مرثیهٔ فرزند دلبند سلطان بخت طاب ثراها شماره ۹ - کردست مرا بی سر و بی سامان بخت جهان ملک خاتون در مرثیهٔ فرزند دلبند سلطان بخت طاب ثراها شماره ۱۴ - تا چند فلک جامه غم می دوزد جهان ملک خاتون در مرثیهٔ فرزند دلبند سلطان بخت طاب ثراها شماره ۱۵ - بازم ز غم زمانه جان می سوزد جهان ملک خاتون در مرثیهٔ فرزند دلبند سلطان بخت طاب ثراها شماره ۲۱ - در درد فراق یک زمان نغنودم طبیب اصفهانی غزلیات شماره ۵ - چون از طرف چمن آن سرو سیمین‌بر شود پیدا طبیب اصفهانی غزلیات شماره ۱۲ - افزوده غمی چون به غم دیگرم امشب طبیب اصفهانی غزلیات شماره ۱۳ - ز چشم خونفشان خویش دارم چشم از آن امشب طبیب اصفهانی غزلیات شماره ۱۵ - رفته عمر و نیم جانی مانده است طبیب اصفهانی غزلیات شماره ۱۶ - دل غمدیده به دنبال کسی افتادست طبیب اصفهانی غزلیات شماره ۱۷ - از غم لیلی بوادی گرچه مجنون میگریست