اندوه

جهان ملک خاتون غزلیات شماره ۹۹۲ - مدّتی تا به غم حال جهان می سازم جهان ملک خاتون غزلیات شماره ۱۰۰۲ - صد ازین جور و جفا گر ز برای تو کشم جهان ملک خاتون غزلیات شماره ۱۰۰۵ - تا چند زنی تیغ جفا بر دل ریشم جهان ملک خاتون غزلیات شماره ۱۰۰۸ - ای شده غم یار من، من شده ام یار غم جهان ملک خاتون غزلیات شماره ۱۰۱۱ - بس بگردید و بس بگردد هم جهان ملک خاتون غزلیات شماره ۱۰۱۳ - بگرفت ز دست غم ملالم جهان ملک خاتون غزلیات شماره ۱۰۲۳ - من ز هجران تو سرگشته و سرگردانم جهان ملک خاتون غزلیات شماره ۱۰۲۴ - اگرچه سوخت در غم استخوانم جهان ملک خاتون غزلیات شماره ۱۰۳۴ - من راز غم عشق تو گفتن نتوانم جهان ملک خاتون غزلیات شماره ۱۰۳۶ - پشتم ز فراق شد خم جهان ملک خاتون غزلیات شماره ۱۰۴۸ - جز غم چو نیست حاصل ایام چون کنم جهان ملک خاتون غزلیات شماره ۱۰۵۰ - شب وصال میسّر نمی شود چه کنم جهان ملک خاتون غزلیات شماره ۱۰۶۲ - در این جهان دل خود را شکسته می بینم جهان ملک خاتون غزلیات شماره ۱۰۶۴ - نه بخت آنکه شبی با تو روبرو بنشینم جهان ملک خاتون غزلیات شماره ۱۰۶۶ - نام تو قوّت دل و دینم جهان ملک خاتون غزلیات شماره ۱۱۱۵ - از درد منال ای دل چون نیست تو را درمان جهان ملک خاتون غزلیات شماره ۱۱۱۹ - بار هجرت بر دلم باریست باری بس گران جهان ملک خاتون غزلیات شماره ۱۱۲۹ - در چمن تا قد آن سرو روانست روان جهان ملک خاتون غزلیات شماره ۱۱۳۲ - ای دل غمگین مدار چشم وفا از جهان جهان ملک خاتون غزلیات شماره ۱۱۳۶ - بس روز به عشق تو بریدیم بیابان