غزل ۸۳۸ - خوشا آن عشرت و آن کامرانی
غزل ۹ - سودا به کوه و دشت صلا میدهد مرا
غزل ۷۰ - طی شد زمان پیری و دل داغدار ماند
غزل ۸۷ - سینهای چاک نکردیم درین فصل بهار
رباعی ۱۶۲ - روزم به غم جهان فرسوده گذشت
رباعی ۴۱۴ - حک کردنی است آنچه بنگاشتهام
قصیدهٔ ۱۱
دوبیتی ۱۸۴ - پشیمانم پشیمانم پشیمان
غزل شمارهٔ ۱۰۵ - کنج ملال
شمارهٔ ۵۷ - در مرثیهٔ منوچهر شروان شاه
شمارهٔ ۸۷ - در رثاء پسر خود رشید الدین و وفات دختر
رباعی ۱۲۴۸ - زین پیش اگر دم از جنون میزدهام
تکبیت ۶۶۱ - از تزلزل بیش محکم شد بنای غفلتم
تکبیت ۶۶۷ - شیرازهٔ بهار تماشا گسسته بود
تکبیت ۷۴۳ - عمر رفت و خار خارش در دل بیتاب ماند
تکبیت ۸۰۶ - چون صبح، زیر خیمهٔ دلگیر آسمان
تکبیت ۸۵۲ - اگر از همسفران پیشتر افتم چه شود
تکبیت ۱۳۴۷ - صبح بیداری شود گفتم مرا موی سفید
تکبیت ۱۳۸۱ - چون نظر بر حاصل عمر عزیزان میکنم
شماره ۱۰ - عمری که ز رفتنش چنین بیخبرم