غزل ۳۰۴۴ - گهی به سینه درآیی، گهی ز روح برآیی
قصیده ۳۸ - ثابت من قصد خرابات کرد
غزل ۵۹۰ - نبود این تنگنا جای خوشی در غم فرو رفتم
حکایت ۲۰ - آوردهاند که چون شیخ عبداللّه باکورا آن داوری برخاست، بهر وقت به سلام شیخ آمدی و سخن گفتی. اما شیخ عبداللّه را به سماع و رقص شیخ انکار میبود و گاه گا
شماره ۸۶۲ - بستهٔ خود بودم از فیض ریاضت وا شدم
شماره ۷۹۰ - چون توکل هر کجا رفتیم استغنا زدیم
شماره ۴۵۰ - کعبه و دیر شدم صد ره و ویران گشتم
فصل ۱۳