تربیت

ملک‌الشعرای بهار دل مادر خاتمه ملک‌الشعرای بهار قطعات شمارهٔ ۱۹۰ - نیکنامی ملک‌الشعرای بهار ارمغان بهار فقرۀ ۸۷ ملک‌الشعرای بهار ارمغان بهار فقرۀ ۱۱۸ صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۱۵ - کرده ام بر خود گوارا تلخی دشنام را صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۱۶ - نیست دلگیری ز دنیا بنده تسلیم را صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۱۰ - از خسیسان چاره نبود مردم بگزیده را صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۸۷ - به دنیای دنی بگذار جسم پای در گل را صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۳۹ - گل است باده گلرنگ باده خواران را صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۵۲ - چو دیگران نه به ظاهر بود عبادت ما صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۶۸ - چنان که از نمک افزون شود جراحتها صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۹۳ - قید عیال، پست کند رای مرد را صائب تبریزی غزلیات غزل ۷۱۸ - پیچیده است دست تو دست کلیم را صائب تبریزی غزلیات غزل ۹۴۰ - شکر این آب و علف ضایع کنان یک دم بجاست صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۰۲۸ - پیش آن لب بر جگر دندان فشردن مشکل است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۰۳۵ - با لب خاموش حفظ آه کردن مشکل است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۰۳۸ - عشق را در پرده ناموس دیدن مشکل است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۰۶۶ - خنده دزدیدن به دل گل در گریبان کردن است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۱۱۴ - هر که از تن پروری در کار کاهل گشته است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۱۷۷ - بحث با جاهل نه کارم مردم فرزانه است