غزل ۷۱ - به دو میگون لب و پسته دهنت
غزل ۲۹۱ - شب من دام خورشید است گوئی زلف یار است این
غزل ۳۶۷ - خطی بر سوسن از عنبر کشیدی
غزل ۳۷۹ - از بوالعجبی هردم رنگ دگر آمیزی
شمارهٔ ۲۲ - مطلع چهارم
شمارهٔ ۲۸ - در مدح عموی خود کافی الدین شروانی
شمارهٔ ۱۲۲ - مطلع دوم
شمارهٔ ۲۲۴ - مطلع دوم
شماره ۱۴ - ای تیغ تو آب روشن و آتش ناب
شماره ۱۵ - خاقانی را ز بس که بوسید آن لب
شماره ۱۷ - گر من به وفای عشق آن حور نسب
شماره ۶۰ - گرچه صنما همدم عیسی است دمت
شماره ۶۲ - ناوک زن سینهها شود مژگانت
شماره ۷۹ - شب چون حلی ستاره درهم پیوست
شماره ۱۰۵ - تا در لب تو شهد سخنور باشد
شماره ۱۳۷ - زلف تو بنفشه ار غلامی فرمود
شماره ۱۶۴ - چرخ استر توسن جل سبز اندر بر
شماره ۳۳۸ - سیمرغ وصالی ای بت عالی رای
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۴ - در مدح ابوالمعالی مجدالدین بن احمد
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۵ - در مدح خاقان اعظم کمالالدین