غزل ۳۶۰ - دل من ز زلف و رویت شد اسیر و چون نگردد
غزل ۶۰۳ - آتش اندر آب هرگز دیدهای
شماره ۱۰ - چو گرد آرند کردارت به محشر
شماره ۵۳ - بدان مرغک مانم که همی دوش
شماره ۱۲۲ - به سرو ماند، گر سو لاله دار بود
شماره ۱۵۰ - بزرگان جهان چون بند گردن
شماره ۱۹ - ای در آبدار توانی ز پیچ و خم
شماره ۲۴۰ - به مجلس کو نزیل جود خویش است
شمارهٔ ۹۶ - سکنجبین از کسی به طرز لغز خواسته
شمارهٔ ۱۳۶ - در مدح صاحب ناصرالدین طاهر
شمارهٔ ۲۳۶ - در نکوهش روزگار
رباعی ۱۶۴ - هم ابر به دست درفشانت ماند
رباعی ۱۰ - قدش به درخت سرو میماند راست
رباعی ۱۰۷ - بس شب که به روز بردم، ای شمع طراز
رباعی ۱۶۶ - بر برگ گل آن سه خال کانداختهای
رباعی ۶۴۰ - چون زیر افکند در عراق آمیزد
رباعی ۶۸۹ - دست تو به جود طعنه بر میغ زند
رباعی ۱۶۶۰ - آن روی ترش نگر چو قندستانی
رباعی ۱۶۶۸ - از جان بگریزم ار ز جان بگریزی
تکبیت ۱۱۲ - چو برگ، بر سر حاصل نمیتوان لرزید