شماره ۲۱۲ - جدلی فلسفی است خاقانی
شماره ۲۵۷ - منم که یک رگ جانم هزار بازوی خون راند
شماره ۲۷۴ - در دو عالم کار ما داریم کز غم فارغیم
شماره ۲۷۵ - ما حضرت عشق را ندیمیم
شماره ۳۴۵ - اهل بایستی که جان افشاندمی
قصیده ۲۰۴ - ای خواجه ترا در دل اگر هست صفایی
شماره ۲۱۲ - دوش در سلک صحبتی بودم
شمارهٔ ۲۳ - در طلب شراب گوید
شمارهٔ ۵۶ - از الب ارغون فرش و اسب و زین و خیمه خواسته
شمارهٔ ۸۸ - حکیم در اواخر عمر از ملازمت دربار سلاطین احتراز مینموده، وقتی سلطان غور او را طلبید این قطعه را بدو فرستاد
شماره ۲۸۷ - صاحبا به هر رهی یک قدری می بفرست
شمارهٔ ۴۱۷ - در طلب هیزم
شمارهٔ ۴۴۷ - در وصف بزرگی و کرم صاحب ترمد
شمارهٔ ۴۵۱ - در نصیحت و موعظه
رباعی ۲۰۴ - آن روز که بنده خاک خدمت بوسید
رباعی ۲۹۱ - دل فرق نمیکند همی دانه ز دام
رباعی ۳۹۶ - ای دل تو بسی که از غمش خون خوردی
رباعی ۳۹۷ - با دل گفتم گرد بلا میگردی
رباعی ۴۰۸ - ای دل بنشین به عافیت کو داری
رباعی ۱۴۳ - ساقی، بده آن باده، زبانم بشکن