غزل ۱۳۱۵ - عمریست رخت حسرتم از سینه بستهاند
غزل ۱۳۱۸ - این حرصها که دامن صد فن شکستهاند
غزل ۱۳۲۸ - فرصت انشایان هستی گر تکلف کردهاند
غزل ۱۳۴۲ - حاضران از دور چون محشر خروشم دیدهاند
غزل ۱۳۷۵ - حاصل عافیت آنها که به دامنکردند
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۴ - در تهنیت نظامالدوله هنگام آوردن خلعت شاهنشاه غازی در هنگام ولیعهدی
قصیدهٔ شمارهٔ ۳۹ - و له ایضاً فی مدحه
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۱۸ - مطلع ثانی
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۲۵ - در ستایش امیر الامرا النظام میرزا نبی خان رحمه الله فرماید
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۴۸ - در تهنیت تشریف قبای بیضا ضیای شهریاری در ستایش حسینخان نظامالدوله
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹۲ - در ستایش مرحوم محمدشاه غازی گوید
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۱۲ - در ستایش امیرالامراء العظام حسین خان نظام الدوله گوید
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۳۸ - در ستایش پادشاه جمجاه ناصرالدین شاه غازی خلدالله سلطانهگوید
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۵۰ - در منقبت هژبر سالب علی بن ابیطالب علیه السلام گوید
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۸۵ - در مدح حاج میرزا آقاسی طاب الله ثراه گوید
قصیدهٔ شمارهٔ ۳۴۴ - در مدح خاتم انبیا محمد مصطفی و امام عصر عجل الله فرجه و ستایش محمدشاه غازی و جناب حاجی میرزا آقاسی گوید
غزل ۱۳۸۰ - روزگاری که به عشق از هوسم افکندند
غزل ۱ - امید عیش کجا و دل خراب کجا
غزل ۲ - کوی عشق است و همه دانه و دام است این جا
غزل ۳ - به دیر آی از حرم صوفی که می برقع گشود این جا