غزل ۴۸۸ - بندگی هنگامهٔ عشرت پرستیها بس است
غزل ۴۹۶ - بسکه امشب بی‌توام سامان اعضا آتش است
غزل ۵۱۶ - عالم ایجاد عشرتخانهٔ جزو و کل است
غزل ۵۲۸ - اگر می نیست جمعیت‌کدام است
غزل ۵۴۰ - بسکه آفت ما ضعیفان را حصار آهن است
غزل ۵۶۹ - آتش وحشتم آنجاکه برافروخته است
غزل ۵۷۰ - برروی ما چوصبح نه‌رنگی شکسته است
غزل ۶۲۳ - در سایه‌ای‌ابرو نگهت مست و خرابست
حکایت ۳ - عبدالقادرِ گیلانی را، رَحْمَةُ اللهِ عَلَیْهِ، دیدند در حرمِ کعبه روی بر حَصْبا نهاده
حکایت ۱۳ - پارسایی را دیدم بر کنارِ دریا که زخمِ پلنگ داشت و به هیچ دارو بِه نمی‌شد
حکایت ۱۴ - درویشی را ضَرورتی پیش آمد، گلیمی از خانهٔ یاری بدزدید.
حکایت ۲۲ - عابدی را حکایت کنند که شبی ده مَن طعام بخوردی
حکایت ۲۵ - یکی را از مشایخ شام پرسیدند از حقیقتِ تصوّف
حکایت ۲۷ - وقتی در سفر حجاز طایفه‌ای جوانانِ صاحبدل هم‌دمِ من بودند و هم‌قدم
حکایت ۲۸ - درویشی را شنیدم که به غاری در نشسته بود و در به روی از جهانیان بسته
حکایت ۱۸ - خرقه‌پوشی در کاروان حجاز همراه ما بود
شماره ۷۶ - دو کس را حسرت از دل نرود و پای تغابن از گل بر نیاید
شماره ۱۰۳ - نصیحت پادشاهان کردن کسی را مسلم بود که بیم سر ندارد یا امید زر
طلب ِ جام
غزل ۶۶۱ - شیخ تا عزم بر نماز شکست
دسترسی سریع
صفحات برجسته
گشت و گذار
با گوهرین
۱۳۹۵ - ۱۴۰۵
