بخش ۲۳ - اشارت به اخلاق ذمیمه و حسنه و تهذیب اخلاق سیئه بحسنه و آثار و اسرار آن و در بیان آنکه بهشت و دوزخ نتایج اعمال و اخلاق حسنه و سیئه است و این هر دو در دار دنیا با انسان است.
بخش ۲۴ - در بیان آنکه ترقی در طور مراتب نفس به طریق تنزل است
بخش ۴۷ - در بیان مراتب صحو و محو و فرق و جمع و صحو بعد المحو و فرق بعد الجمع و اشارت به مشاهدۀ کاملان و توحید حقیقی و تنبیه بر آنکه یک حقیقت که به صورت کثرت تجلی نموده و عین همه گشته
بخش ۴۸ - حکایتسائلی که از پیر بسطامی سئوال کرد
بخش ۵۷ - اشارت به سخنان عیسی علیه السلام
بخش ۵۹ - در بیان اموات
بخش ۲۰ - جلایر می شود مشعوف چندان
شمارهٔ ۶۹ - قائم مقام به پسر خویش نوشته است
بخش ۶ - در بیان معرفت اسلام و کیفیت آن
بخش ۱۰ - در بیان معرفت حج
بخش ۱۲ - در بیان معرفت توحید
بخش ۱۳ - در بیان تعریف عارف
بخش ۱۵ - در بیان نفس اماره گوید
شماره ۳۵۲ - گه مست و بیخبر ز می صاف وحدتیم
شماره ۴۰۶ - ای عاشقان، ای عاشقان، من جسمهارا جان کنم
بخش ۲ - وقت
باب سی و هفتم - در جُوْد و سَخَا
شمارهٔ ۴۴ - قصیده در مدح محمد بیک ارغونشاه
شمارهٔ ١۴٣ - وله ایضاً در تهنیت ورود ملک معز الدین حسین کرت
شمارهٔ ١۴٨ - ایضاً در مدح مولا محمد بیگ عبدالله قهستانی و امیر ستلمش بیگ