غزل ۲۹۰ - دلم رمیده شد و غافلم من درویش
بخش ۲۶ - داستان آن شخص کی بر در سرایی نیمشب سحوری میزد همسایه او را گفت کی آخر نیمشبست سحر نیست و دیگر آنک درین سرا کسی نیست بهر کی میزنی و جواب گفتن مطرب او را
رباعی ۴۷ - فن تو و سد هزار برهان کمال
غزل ۱۰۹ - جانا لب تو پیشکش از ما چه ستاند
تکبیت ۱۰۰۵ - نکند باد خزان رحم به مجموعهٔ گل
شماره ۴۲ - تا چند ز اندیشه به جان خواهم گشت
شماره ۱۸ - هر لحظه هزار مشکلم پیوسته است
شماره ۹ - پیوسته چو ابر این دل بیخویش که هست
شماره ۴۲ - ای اهل قبور! خاک گشتید و غبار
وله ایضاً
غزل ۷۵۶ - سرمنزل ثبات قدم جادهساز نیست
غزل ۱۰۵۱ - گرشوق به راهت قدمی پیش برآرد
غزل ۱۲۸۹ - اگر درد طلب این گردم از رفتار جوشاند
غزل ۱۳۳۳ - گرد عجزم، خوشخرامان سرفرازم کردهاند
غزل ۲۰۶۷ - مژه خواباندم و دل را به جمعیت علم کردم
رباعی ۴۶
رباعی ۱۲۸ - با یاد جلال در بیابان رفتیم
شمارهٔ ۱۳ - در وصف مجلهٔ فروغ تربیت
غزل ۶۱۵ - همان کسی که به دست کرم سرشت مرا
غزل ۳۹۳۴ - به هر چمن قد موزون او خرام کند