شماره ۹ - جز داغ سینه گل نکند در بهار ما
شماره ۱۹۴ - یا بمن خود را ازین بیگانهتر بایست داشت
شماره ۲۳۴ - مکن دراز به زیر سپهر پا گستاخ
شماره ۳۷۲ - چون در آیینه نظر آن مه دیرینه کند
شماره ۵۱۳ - دیدة پیاله رشک می ناب کردهام
شماره ۲۲ - دل بست به خود تارِ تعلّق ز نخست
شماره ۲۷ - دور افکندن نشانة خواستن است
شماره ۵۷ - آنانکه خدا را به نظر میدانند
شماره ۱۰۲ - از مکرِ خرد ز حد فزون میترسم
شمارهٔ ۳ - دو بیت منقول در ترجمان البلاغه
شمارهٔ ۴۷ - به شاهد لغت فاژ،بمعنی دهان دره
شماره ۲۸۴ - بی گفتگوی رزق مهیا نمی شود
شماره ۳۰۹ - عقل و هوشم رفت تا آن تندخو خنجر کشید
شمارهٔ ۱۴۵ - پاده چی
شمارهٔ ۲۵ - کیفیت صلحیهٔ اصفهان
شماره ۱۶۸ - در عشق ز جان و تن که گوید؟
شماره ۱۵ - مشکل غم و دردیست که درد و غم ما را
شماره ۵۰ - میلی داری که بمیرند جهانی به هوس
شماره ۸۷ - نقش خیالش نبرد، گرد کدورت ز دل
شماره ۲۳۲ - نوبر سبزه شادی نکند تا به ابد