حکایت ۱ - حسن میْمندی را گفتند: سلطان محمود چندین بندهٔ صاحبجمال دارد
حکایت ۹ - شنیدهام که در این روزها کهن پیری
حکایت ۱ - یکی را از وزرا پسری کودن بود
حکایت ۱۴ - مردکی را چشم درد خاست، پیش بیطار رفت
شماره ۴۱ - اگر شبها همه قدر بودی، شب قدر بی قدر بودی
شماره ۵۲ - خردمندی را که در زمرهٔ اجلاف سخن ببندد شگفت مدار
شماره ۵۵ - دوستی را که به عمری فرا چنگ آرند، نشاید که به یک دم بیازارند
شماره ۸۲ - حلم شتر چنان که معلوم است اگر طفلی مهارش گیرد
شماره ۱۰۲ - بزرگی را پرسیدند: با چندین فضیلت که دست راست را هست
عبرت
شماره ۳۸ - خراس و آخر و خُنبه ببردند
شماره ۴۷ - درهٔ من شده ست از نعمت
شماره ۴۸ - دو گوش سخت کن و بیهده سخن مشنو
شماره ۴۹ - دلی را کز هوا جستن چو مرغ اندر هوا یابی
غزل ۱۱۴۵ - خرد به عشق کند حیلهساز جنگ و گریزد
غزل ۱۲۳۴ - به کدام فرصت ازین چمن هوس از فضولی اثر کشد
غزل ۱۳۱۹ - شمعها زبنانجمن بیصرفهتازان رفتهاند
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۵۰ - در مدح جناب حاجی آقاسی گوید
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۶۳ - در مدح شاهنشاه مبرور محمد شاه مغفور انارلله برهانه میفرماید
غزل ۵۵ - جنگ آتش، آشتی آتش، مدارا آتش است