بخش ۱۰ - حکایت زاهد و موش
بخش ۱۲ - حکایت صیاد و آهو و خوگ و گرگ
بخش ۸ - حکایت زاهد و گوسفند و طراران
بخش ۹ - و آن شب بومان بازآمدند و زاغان را نیافتند، وا و را که چندان رنج برخود نهاده بود و در کمین غدر نشسته هم ندیدند. بترسید که بومان بازگردند و سعی او باطل
بخش ۱۲ - حکایت زاهد و دزد و دیو
بخش ۱۶ - سرانجام بومان
بخش ۵ - گفت: بوزنگان را عادت است که چون بزیارت دوستی روند و خواهند که روز برایشان بخرمی گذرد و دست غم بدامن انس ایشان نرسد دل با خود نبرند. که آن مجمع رنج و م
بخش ۲ - حکایت گربه و موش
بخش ۲ - حکایت مرغ پادشاه
بخش ۲ - آوردهاند که در زمین هند شگالی بود روی از دنیا بگردانیده و در میان امثال خویش میبود. اما از خوردن گوشت و ریختن خون و ایذای جانوران تحرز نمودی. یاران
بخش ۱۲ - حکایت دو کبوتر
بخش ۱۶ - ملک گفت:می خواهی تا مارا ملک تلقین کنی و کفایت مموه ومزور خود بر مردمان عرض دهی؟ گفت: سه تن بر خود گمان مهارت دارند و هنوز در مقام جهالت باشند: مطربی
بخش ۳ - در جمله، چندانکه بشهر رسید او را طلب کرد. چون بدو رسید زرگر استبشاری تمام فرمود و او را باعزاز وا جلال فرود آورد، و ساعتی غم و شادی گفتند و از مجاری ا
بخش ۹ - چون برهمن بدینجا رسید واین فصول بپرداخت رای خاموش ایستاد و بیش سوال نکرد. برهمن گفت: آنچه در وسع و امکان بود در جواب و سوال با ملک تقدیم نمودم و شرط خ
قطعه ۵ - چو من به داغ بتان سوخت هر که یک چندی
بخش ۲۲ - در صفت کبوتربازی شاه و نظاره کردن درویش
بخش ۲۷ - مناظرهٔ تیر و کمان با یکدیگر
بخش ۳۹ - رفتن شاه پیش گدا و بشارت تختنشینی
بخش ۵۲ - حکایت به طریق تمثیل
شماره ۹ - در سخن گفتن چو ماه و آفتاب