تمثیل

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

اوحدالدین کرمانی الباب العاشر: البهاریات شماره ۶۷ - از جهل بود زیره به کرمان بردن اوحدالدین کرمانی الباب العاشر: البهاریات شماره ۷۰ - گفتم چشمم گفت سرابی کم گیر اوحدالدین کرمانی الفصل الثانی - فی الاقاویل المختلفة خدمة السلطان شماره ۳۲ - نفس سره ام همّت گردون نکشد اوحدالدین کرمانی الفصل الثانی - فی الاقاویل المختلفة خدمة السلطان شماره ۳۳ - در کوزه نشست گل چو رخسارش دید اوحدالدین کرمانی الفصل الثانی - فی الاقاویل المختلفة خدمة السلطان شماره ۳۷ - قصّاب چو گوشت از سر دست بداد اوحدالدین کرمانی الفصل الثانی - فی الاقاویل المختلفة خدمة السلطان شماره ۳۸ - هر کارد که از کشتهٔ خود برگیرد اوحدالدین کرمانی الباب الثانی عشر: فی الوصیة و الاسف علی مافات و ذکر الفناء و البقاء و ذکر مرتبته و وصف حالته رضی الله عنه شماره ۳۱ - قیصر که زمین به پای حشمت فرسود اوحدالدین کرمانی اشعار و قطعات پراکندهٔ دیگر شماره ۶ - بر زمین آن درخت چیست که او نوعی خبوشانی مثنوی سوز و گداز بخش ۱۱ - طلب نمودن پادشاه دختر را و انعام نمودن آن خیالی بخارایی مفردات شماره ۱ - گفتمش صد قدم توانی رفت سلیم تهرانی غزلیات شماره ۳۳۶ - عشق خونریز که شیر مست است سلیم تهرانی غزلیات شماره ۳۸۵ - نه همین از تو مرا گرد غم از سینه رود سلیم تهرانی غزلیات شماره ۵۷۶ - جز خم می کو کسی تا چاره ی پیری کند سلیم تهرانی غزلیات شماره ۸۰۱ - در قفس از هر نسیمی عیش گلشن می کنم سلیم تهرانی غزلیات شماره ۸۲۴ - عاشقم، از ناله نتوانم زمانی تن زنم سلیم تهرانی غزلیات شماره ۸۷۱ - صفای گلشن کشمیر را تماشا کن سلیم تهرانی غزلیات شماره ۸۹۵ - جهان تنگ چو چاه است و ما کبوتر چاه سلیم تهرانی قطعات شمارهٔ ۲۴ - درین دریا که از آشوب طوفان سلیم تهرانی قطعات شمارهٔ ۲۵ - طلب شراب سلیم تهرانی قطعات شمارهٔ ۳۰ - هر که نخل بلند طبع مرا