رباعی ۷۸ - دهقان قضا بسی چو ما کشت و درود
رباعی ۱۳۶ - از دی که گذشت هیچ ازو یاد مکن
رباعی ۱۶۰ - ای آنکه نتیجهٔ چهار و هفتی
بخش ۴۳ - به بابل همان روز شد دردمند
غزل ۷۶۹ - چه توقف است زین پس همه کاروان روان شد
غزل ۱۱۹۷ - اگر آتش است یارت تو برو درو همیسوز
بخش ۱۴۰ - وصیت کردن رسول صلی الله علیه و سلم مر علی را کرم الله وجهه کی چون هر کسی به نوع طاعتی تقرب جوید به حق تو تقرب جوی به صحبت عاقل و بندهٔ خاص تا ازیشان همه پیشقدمتر باشی
بخش ۱۶۵ - در آمدن حمزه رضی الله عنه در جنگ بی زره
بخش ۷ - در بیان آنک این غرور تنها آن هندو را نبود بلک هر آدمیی به چنین غرور مبتلاست در هر مرحلهای الا من عصم الله
بخش ۴۱ - نالیدن اسکندروس در مرگ پدر و رها کردن پادشاهی
بخش ۵۲ - مقالت هفدهم در پرستش و تجرید
گفتار اندر تقویت مردان کار آزموده
حکایت - کهن سالی آمد به نزد طبیب
قصیده ۱ - ای دل عبث مخور غم دنیا را
غزل ۳۰۱ - خانهٔ طاعات عمارت مکن
غزل ۴۲۱ - الا ای لعبت ساقی ز می پر کن مرا جامی
غزل ۷۵۷ - دولت ز در باز آمدی ما را پس از بیدولتی
دوم در کیفیت معاش جمهور و درآن چند بند سخنست اول در معاش اهل دنیا
رباعی ۴۰۶ - در عشق چه به ز بردباری ای دل
شماره ۱۲ - چنین که هست نماند قرار دولت و ملک