اندرز میر نجات نقشبند المعروف به بابای صحرائی که برای مسلمانان هندوستان رقم فرموده است
در معنی اینکه جمعیت حقیقی از محکم گرفتن نصب العین ملیه است و نصب العین امت محمدیه حفظ و نشر توحید است
دلا رمز حیات از غنچه دریاب
سکندر رفت و شمشیر و علم رفت
مگو کار جهان نااستوار است
کرم کتابی
اگرچه زیب سرش افسر و کلاهی نیست
هگل
جلال و گوته
ساقیا بر جگرم شعلهٔ نمناک انداز
یاد ایامی که خوردم باده ها با چنگ و نی
اگر به بحر محبت کرانه می خواهی
حرکت به و وادی یرغمید که ملائکه او را وادی طواسین مینامند
حکمت خیرکثیر است
حکمت فرعونی
خوشآن قومی پریشان روزگاری
خوشا روزی که خود را باز گیری
کهن پروردهء این خاکدانم
نهان اندر دو حرفی سر کار است
غزل ۱۱۱ - غم، طرب جوشکرده است مرا