غزل ۱۳۱ - به عجزی‌که داری قوی‌کن میان را
غزل ۱۵۰ - مغتنم‌گیرید دامان دل آگاه را
غزل ۱۵۶ - گل بر رخت‌گشود نقاب‌کشیده را
غزل ۱۷۹ - پیش توانگرمنشان، پهلوی لاغر مگشا
غزل ۲۸۵ - نگردد همت موجم قفس فرسودگوهرها
غزل ۴۱۰ - زاهد،که‌بادش، آفت ایمان شکست و ریخت
غزل ۴۴۵ - نه جاه مایهٔ عصیان نه مال غفلت‌زاست
غزل ۴۶۰ - سوخت دل در محفل تسلیم و از جا برنخاست
غزل ۴۸۲ - نسیم‌گل به خموشی ترانه‌پرداز است
حکایت ۶ - یکی را از ملوک عجم حکایت کنند که دستِ تطاول به مال رعیّت دراز کرده بود
حکایت ۱۸ - ملک‌زاده‌ای گنج فراوان از پدر میراث یافت
حکایت ۱۹ - آورده‌اند که نوشین‌روانِ عادل را در شکارگاهی صَید کباب کردند و نمک نبود
حکایت ۲۰ - غافلی را شنیدم که خانهٔ رعیت خراب کردی تا خزانهٔ سلطان آباد کند
حکایت ۳۱ - وزرایِ نوشیروان در مهمّی از مَصالحِ مملکت اندیشه همی کردند
حکایت ۳۶ - دو برادر یکی خدمت سلطان کردی و دیگر به زورِ بازو نان خوردی
حکایت ۳۸ - گروهی حکما به حضرتِ کسریٰ در، به مصلحتی سخن همی گفتند
حکایت ۱۷ - پیاده‌ای سر و پا برهنه با کاروانِ حجاز از کوفه به در آمد
حکایت ۳۴ - مطابقِ این سخن، پادشاهی را مُهِمّی پیش آمد
حکایت ۵ - در سیرتِ اردشیرِ بابکان آمده است که حکیمِ عرب را پرسید
حکایت ۱۸ - هرگز از دورِ زمان ننالیده بودم و روی از گردشِ آسمان در هم نکشیده
دسترسی سریع
صفحات برجسته
گشت و گذار
با گوهرین
۱۳۹۵ - ۱۴۰۵
