بخش ۲ - این معدلت نامه ایست متحف به سلاطین که سلاله طین فطرت آدم اند و لهوی را که آخر آن فناست و آن شغل به زخارف دنیاست از دل ایشان بیرون برده اند و صورت عافیت از آن بلا را عاقبت خیر ایشان کرده که حرز خلد ملکهم حاشیه صحیفه روزگار ایشان باد و دعای دام بقائهم دام مرغ اجابت شکار ایشان
بخش ۹ - حکایت پیر دهقان و خم پر خوشه گندم یافتن وی و تفحص نمودن پادشاه که آن در کدام تاریخ بوده است
بخش ۱۲ - چون حرف نخست از ظالم برود جز سه حرف الم نماند این اشارت به آن است که چون سر به گریبان عدم در خواهد کشید جز الم چیزی نخواهد دید و لفظ سیاست که متضمن سه حرف یاس است مبنی از آن معنی است که می باید که سیاست ظالم متضمن یاس کلی وی بود از ارتکاب مظالم
بخش ۳۳ - گفتار در بیان آنکه پادشاهان را از دو کس گریز نیست عالمی که کار دین وی سازد و وزیری که کار دنیای وی پردازد
بخش ۳۶ - در بیان آنکه همچنان که پادشاهان را از دانشمندان خوب گفتار نیک کردار ناچار است از وزیر مشیر به رعایت رعایا و عنایت به کافه برایا ناگزیر است
بخش ۱۹ - آغاز مقال در شرح صورت حال سلامان و ابسال
بخش ۲۰ - اشاره به آنچه حق سبحانه و تعالی در شأن پادشاهان عجم به داوود علیه السلام کرده است
بخش ۶ - در مدحت سایه خدا که سایه بودن وی مر آن حضرت را چون آفتاب بر همه ذرات عالم روشن است لازال ممدودا علی مفارق العالمین
بخش ۲۳ - وصیت کردن شاه سلامان را
شمارهٔ ۵ - در مدح سلطان مسعود غزنوی
شمارهٔ ۲۰ - در مدح سلطان محمود غزنوی
شمارهٔ ۲۴ - در مدح سلطان محمود غزنوی
شمارهٔ ۶۲ - در مدح سلطان محمود غزنوی گوید
شمارهٔ ۶۷ - در مدح خواجه ابوالقاسم احمد بن حسن میمندی وزیر
شماره ۳۷ - آمد رمضان بخیر مقدم
شماره ۲۰ - دیدم به ره آن نگار خندان را
شماره ۳۴ - ای زمین را رای تو چون آسمان را آفتاب
شماره ۴۲ - اگرچه ناموران را تفاخر از هنرست
شماره ۷۷ - ای آفتاب شاهی تخت آسمان توست
شماره ۸۴ - خسروا می خور که خرم جشن افریدون رسید