شماره ۱۲۰ - این منم ره یافته در مجلس سلطان خویش
شماره ۲۲۷ - گر تو روی دل خود آینه سیما بینی
بخش ۱۹ - در بیان آنکه آدمی چنانکه زید چنان میرد باز همچنان حشر شود ذات او از آنچه هست نگردد و چیز دیگر نشود آنچنانکه دانه‌های گندم و جو و برنج و گاورس و غیرها من الحبوب را چون در زمین بیندازند و بکارند از زمین همان رویند و سر برآرند اگر گندم است گندم و اگر جو است جو آدمیان نیز اگرچه بصورت یک رنگ‌اند و یک نقش لیکن در معنی متفاوت‌اند و مخالف یکی امین است و یکی خائن یکی صالح است یکی طالح یکی مؤمن است و یکی کافر الی مالانهایه. چون بمیرند و در گور روند هر یکی چنانکه بود باز همچنان بر خیزد و حشر شود که یوم تبیض وجوه و تسود وجوه از این سبب میفرماید پیغامبر علیه السلام کماتعیشون تموتون و کما تموتون تحشرون.
بخش ۳۹ - بازآمدن مولانا قدسنا الله بسره العزیز دویم بار بقونیه از طلب شمس الدین تبریزی عظم الله ذکره
شماره ۱۰۸ - شیخ را پرسیدند از تفسیر این خبر تَفَکُّرُ ساعَةٍ خَیرٌ مِن عِبادَةِ سَنَةٍ شیخ گ
بخش ۱۰ - در بیان معرفت حج
غزل ۴۴۰ - جنس کساد چار سوی ناروائیم
غزل ۴۷۰ - نه بیدادست گر چاک گریبان را رفو کردم
غزل ۴۸۵ - بیقدر نخواهم شد اگر خاک نهادم
شماره ۲۵۳ - مثنوی عین الحیات است ای پسر
شماره ۳۷ - ما محرم اسرار الهیم ای دل
شماره ٣۵١ - من ابن یمینم که چون طبع من
شماره ۵۵۶ - سحر گهی متفکر نشسته در کنجی
شماره ۶٢٩ - مدتی در پی هوی و هوس
شماره ۲۵۲ - تا بسته صحبت کسی خواهی بود
شمارهٔ ۴۹ - در منقبت شاه اولیا و سلطان اوصیا علیه السلام
شماره ۱۰۹ - وصل تو به سیم و زر نکرد حاصل
شماره ۱۸ - من می نه پی دفع خرد می نوشم
شمارهٔ ۴۵ - الطریقة
شماره ۳۸ - ای دل مطلب زدیگران مرهم خویش
دسترسی سریع
صفحات برجسته
گشت و گذار
با گوهرین
۱۳۹۵ - ۱۴۰۵
