بخش ۶۸ - ازان پس فزون شد بزرگی شاه
غزل ۲۲۶ - ترسم که اشک در غم ما پردهدر شود
غزل ۷۸ - امشب به راستی شب ما روز روشن است
غزل ۲۱۲ - ز عشق من به تو اغیار بدگمان شدهاند
غزل ۳۸۵ - چه دیدی ای که هرگز بد نبینی
رباعی ۲۸ - آنان که به کویی نگران میگردند
شمارهٔ ۵۲ - درشکایت از حسودان و دشمنان خود میفرماید
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷ - در شکر گزاری از اسبی که سلطان محمود داده است
غزل ۵۹ - دوستم با تو به حدی که ز حد بیرونست
غزل ۲۳۵ - دیشب که بر لبت لب جام شراب بود
غزل ۵۰۴ - شاهانه رخش راندن آن خردسال بین
شماره ۶۷ - شمع آمد و گفت: آمدهام رنگ آمیز
هوای فرودین در گلستان میخانه میسازد
بخش ۱۷ - چون دمنه بدید که شیر در تقریب گاو چه ترحیب مینماید و هر ساعت در اصطفا و اجتبای وی میافزاید دست حسد سرمه بیداری در چشم وی کشید و فروغ خشم آتش غیرت در
شماره ۸۵ - ای نرگست به خلق در فتنه بازکن
غزل (در بیات ترک، اشاره به حملۀ قشون روس تزاری به پایتخت)
شمارهٔ ۴۳ - قصیدهٔ ذیل متعلق به غضائری است که عنصری در قصیدهٔ خود که بدنبال خواهد آمد بانتقاد و خرده گیری از آن پرداخته است
شماره ۳۹۴ - با خوش پسری بحسن چونشمع طراز
شماره ۹ - سرافرازا تو آن صدری که طبعت
شماره ۴۴ - نبود از عاشقی بیم ملامت سینه ریشان را