شمارهٔ ۲ - مدح حسینخان شاملو
شماره ۸ - آن شوخ که عارض از می حسن افروخت
شماره ۲۳ - باز از سر ناز می به اغیار ده است
شماره ۴۵ - در کوی تو هر گه پای اندیشه نهاد
شماره ۴۶ - آن می که دلش به صد تمنا میخورد
شماره ۵۱ - با آن که به جانم از تو جز تب نرسد
شماره ۵۶ - دندان امشب ز درد شد بس که نژند
شماره ۶۰ - چون اشک ز خون هوسم ساختهاند
شماره ۶۶ - در ساغر عیش باده خامان ریزند
شماره ۱۰ - خاکستر منصور تو را باز توان سوخت
شماره ۸ - ما شاه محنتیم و دهد عشق تاج ما
شماره ۱۳ - اشکم ز سوز سینه چو عمان آتش است
شماره ۲۲ - آفت تقوی ما جلوه کنان می آید
شماره ۲۳ - امشب این دل سوز عشقش بر سر جان کرده بود
شماره ۲۸ - هنوز از نالهام بنیادِ جان نابود میگردد
شماره ۳۲ - چنان ز آتش دل سینه مشتعل کردم
شماره ۳۵ - باد سحر از آه دم سرد من است
شماره ۵۶ - در کین کس این چه رخ بر افروختن است
شماره ۵۷ - دل بازدیده گوی چوگان بلاست
شماره ۵۹ - دریای بلاخوی جبین دل ماست