رنج

طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۲۹ - شکوه دانه و دام از نفس انداخت مرا طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۲ - ما خزان پرورده عشقیم، عیب ما مکن طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۹۹ - ما را به دار عشق، که نزدیک می برد؟ طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۰۹ - فرهاد تیشه بر سر غم پیشه می زند طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۳۸ - بر نمی تابد دلم، پس مانده پرویز را طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۵۶ - زخمی تیغ خمارم، کو مروت پیشه ای طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۴۲۷ - به نام پای تو هر گام خفته صد گل زخم طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۱۸ - شد فراموش ز تکرار خموشی سخنم طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۴۱ - دلخوشی هرگز نمی افتد شگون بر اهل عشق فصیحی هروی غزلیات شماره ۷ - آن قطره‌ام که بحر به دور افکند مرا فصیحی هروی غزلیات شماره ۱۷ - چون شعله ی پرتب است درون و برون ما فصیحی هروی غزلیات شماره ۲۰ - عندلیب عشق را جز ناله‌های زار نیست فصیحی هروی غزلیات شماره ۳۲ - ناله رازی‌ست که در سینه نهفتن ستم است فصیحی هروی غزلیات شماره ۴۶ - من آن صیدم که صیادم جنونست فصیحی هروی غزلیات شماره ۴۸ - نهفته در دم شمشیر نوبهاری هست فصیحی هروی غزلیات شماره ۵۰ - در می‌زنم چه شد که گشایش پدید نیست فصیحی هروی غزلیات شماره ۵۷ - دی قاصد یار آمد و مژگان‌تری داشت فصیحی هروی غزلیات شماره ۷۶ - سالها دیده ما را مژه دربانی کرد فصیحی هروی غزلیات شماره ۷۷ - عشق هر ساعت شبیخون بر دل ریش آورد فصیحی هروی غزلیات شماره ۸۰ - گرت خراب کند عشق تا ز سر سازد