شماره ۱۳۱ - هر کسی در جهان غمی دارد
شماره ۲۳۲ - در این خرمن گدائی خوشه چینم
شماره ۳۹ - یک سر، داری هزار، سودا در وی
شمارهٔ ۲۰ - در هجو بوبکر اعجمی و فرزند او
شمارهٔ ۳۱ - در وصف حال خود گوید
شمارهٔ ۲۷ - به شاهد لغت بادپیما، بمعنی بیفایده و بی حاصل
شماره ۳۶۸ - نفس عمریست می پیچد مرا در سینه می ترسم
شمارهٔ ۱۴ - بافنده
شمارهٔ ۵۲ - سلاخ
شمارهٔ ۱۴۵ - پاده چی
شماره ۳ - میلی ار وارستهای، هرگه دچارت میشود
شماره ۲۲۱ - مستم گرفت شحنه، مخور غم که چون گرفت
شماره ۴۴۵ - تا به کی باشی گرفتار امید؟
شماره ۱۲۵ - باز دل آوازه زلف پریشانی شنید
شماره ۱۰۰ - وقتست که این طلسم دولاب اساس
شماره ۲۱۶ - از صحبت خلق دیده بر دوخته ام
بخش ۴۱ - البوادر
بخش ۳۱۷ - الغشاوه
بخش ۴۶۸ - مراتب النفس
شمارهٔ ۵۶ - آفت تنهایی