شماره ۹۷۰ - نخواهم هرگز از می توبه کردن
شماره ۹۹۸ - کُنج خراباتِ عشق، جای من و گنجِ من
داستان شگالِ خرسوار
داستانِ موش و مار
شماره ۱۰۱ - دمید صبح، چه خسبی چو بخت من برخیز؟
شماره ۴۴ - خواهی که هنر و ران نکودارندت
شماره ۷۰ - امروز مرا ز چشم بارندگی است
شماره ۱۰۲ - بی مرگی اگر چه آشنایی مرگست
شماره ۱۵۱ - احدات زمانه را چوپایانی نیست
شماره ۲۰۵ - جام طربم زناگه از دست افتاد
شماره ۲۰۹ - ایّام جز از عشوۀ بسیار نداد
شماره ۲۱۸ - چون غنچۀ گل در تک و پو می افتد
شماره ۲۲۷ - گل در مه روزه همچنان می خندد
شماره ۲۷۰ - گردون چو غم زشت و نکومی نخورد
شماره ۲۷۹ - از دست بشد دلی که صد جان ارزد
شماره ۲۹۴ - یاد تو کند کسی که خامش باشد
شماره ۳۰۶ - چون موم به دست غم زبون باید شد
شماره ۳۰۸ - عمر تو که بر خیره چنان ضایع شد
شماره ۳۳۳ - اهل طبرستان همه چون فاخته اند
شماره ۳۴۰ - چون کالبدم ز روح وا پردازند