بیست و یکم
چهل و دوم
بخش ۱۱۴ - صبر فرمودن اعرابی زن خود را و فضیلت صبر و فقر بیان کردن با زن
بخش ۱۶۹ - بازگشتن به حکایت علی کرم الله وجهه و مسامحت کردن او با خونی خویش
بخش ۱۷۰ - افتادن رکابدار هر باری پیش امیر المؤمنین علی کرم الله وجهه کی ای امیر المؤمنین مرا بکش و ازین قضا برهان
بخش ۲۵ - کلوخ انداختن تشنه از سر دیوار در جوی آب
بخش ۸۰ - قصهٔ آن شخص کی اشتر ضالهٔ خود میجست و میپرسید
بخش ۱۰۰ - کشیدن موش مهار شتر را و معجب شدن موش در خود
بخش ۱۰۹ - پذیرا آمدن سخن باطل در دل باطلان
بخش ۱۶ - رفتن خواجه و قومش به سوی ده
بخش ۶۸ - حکایت آن درویش کی در کوه خلوت کرده بود و بیان حلاوت انقطاع و خلوت و داخل شدن درین منقبت کی انا جلیس من ذکرنی و انیس من استانس بی گر با همهای چو بی منی بی همهای ور بی همهای چو با منی با همهای
بخش ۱۴۵ - بیان آنک ایمان مقلد خوفست و رجا
بخش ۱۵۴ - وجه عبرت گرفتن ازین حکایت و یقین دانستن کی ان مع العسر یسرا
بخش ۱۶۰ - خبر کردن خروس از مرگ خواجه
بخش ۱۶۱ - دویدن آن شخص به سوی موسی به زنهار چون از خروس خبر مرگ خود شنید
بخش ۱۶۸ - وفات یافتن بلال رضی الله عنه با شادی
بخش ۱۶۹ - حکمت ویران شدن تن به مرگ
بخش ۱۹۲ - جواب گفتن عاشق عاذلان را
بخش ۲۱۳ - جذب هر عنصری جنس خود را کی در ترکیب آدمی محتبس شده است به غیر جنس
بخش ۲۱۵ - فسخ عزایم و نقضها جهت با خبر کردن آدمی را از آنک مالک و قاهر اوست و گاه گاه عزم او را فسخ ناکردن و نافذ داشتن تا طمع او را بر عزم کردن دارد تا باز عزمش را بشکند تا تنبیه بر تنبیه بود