شمارهٔ ۱۹ - شهاب الدین مؤید
شماره ۳۹ - پنجه میبازد خرد آن دست چوگانباز را
شماره ۱۵۹ - تا همچو گل پیاله شکفتن گرفته است
شماره ۲۱۳ - یک نفس خود را ز غم آزاد میباید گرفت
شماره ۳۶۹ - شاه اجل به حکم تو فرمان روان کند
شمارهٔ ۵۶ - وله
شمارهٔ ۲ - وله
شمارهٔ ۵۱ - در غزل است
شمارهٔ ۶ - به شاهد لغت پریسای، پری افسای، یعنی آنکه افسون خواند از برای تسخیر جن
شماره ۲۶۵ - به استقبال چشمت فتنه از هر سوی صف بندد
شماره ۳۵۸ - شهر و صحرا درگرفت از آتش رخسار گل
شماره ۴۲۵ - می روم در باغ و سر در پای سنبل می کنم
شمارهٔ ۳۵۱ - طراح
شماره ۶۵ - هر که داند نقطهٔ خال ترا تفسیر چیست
شماره ۴۱۸ - چه غم که رفت ز من در ره تو جان و تنی
شماره ۱ - نمی شد نو خط دیوان ما، رشک گلستانی
شماره ۱۳۸ - من و آن سرو که در جلوه گهش می بارد
شماره ۱۹۸ - مگو که آینه بیداری ابد دارد
شماره ۲۴۹ - دمیده دانه ما از زمین تلخ
شماره ۲۶۸ - بی گل عارض تو مرغ چمن